29 oktober 2017 – 6 mei 2018

persoonlijk

IMG_2575

Waar moet ik beginnen. Met het noemen dat ik lang weg ben geweest? Oké, ik ben lang weggeweest (maar dat wisten jullie ook wel). Het is niet dat ik geen inspiratie had (of geen zin). De voornaamste reden dat ik zo lang weg ben geweest is -natuurlijk- school (what else?!). Maar daarnaast is er gewoon zoveel gebeurd afgelopen maanden. Leuke dingen, maar ook minder leuke dingen. In deze blog ga ik gewoon wat kletsen en vertel ik jullie wat ik zo allemaal de afgelopen maanden heb meegemaakt. 

29 oktober. Oké, nu moet ik dus echt even gaan graven. Maar rond oktober/november ben ik druk bezig geweest met een examenwerk voor beeldende vorming. Het thema was het liedje ‘Blowin’ in the wind’ van Bob Dylan. Mijn idee was om mensen te gaan fotograferen. Het liedje gaat er namelijk over dat het leven niet altijd even makkelijk is en dat je je daarom moet laten meenemen door de wind. Iedereen heeft zo minder leuke en moeilijke momenten en iedereen heeft daar eigen ervaringen mee. Daarom wilde ik mensen gaan fotograferen. Daarvoor heb ik mensen uit mijn straat gevraagd om model voor mij te komen staan en zo op twee dagen 26 mensen gefotografeerd. Ik zou jullie heel erg graag de resultaten willen laten zien, maar in verband met de privacy van deze mensen doe ik dat niet. Maar geloof me, het resultaat was goed gelukt! Deze portretten wilde ik in zwart-wit maken met een groot contrast.  Het effect wat het kreeg op de portretten  was precies wat ik in gedachten had.

(Lees hier verder als je het verhaal over mijn examenwerk ook veel te langdradig vond.)

Toen mijn examenwerk van beeldende vorming was afgerond, zag ik in de bloemenwinkel een oproep voor een nieuwe collega op de zaterdag. Nog toen ik in de winkel was kreeg ik de eigenaar aan de telefoon (midden in de winkel) en werd ik ter plekke aangenomen. Hij zei dat ik aankomende zaterdag kon beginnen. Helaas kon ik toen nog niet, maar de zaterdag erna ben ik begonnen. Ik werk niet in de winkel, maar in het ‘magazijn’ van de winkel. Dat houd in dat ik folie om de bloemen heen doe en in emmers zet zodat ze naar de winkel kunnen. En nog veel meer, maar dan heb je een beetje een idee van wat ik doe.

Ja. En toen kwam januari.  Die maand was best saai. Behalve het feit dat ik aan het strijden was voor mijn toetsweek. De eerste week zat erop. En toen werd het 21 januari. Weer een vrij normale dag. Het was zondag, dus we gingen naar de kerk. En kwamen rond half één thuis. ’s Middags zouden een oom en tante langskomen, dus we gingen het avondeten alvast klaarmaken. Toen ik bezig was in de keuken en de rest van de familie in de woonkamer zat, voelde ik me plotseling niet zo lekker. Ik werd héél misselijk en duizelig. Vanuit het niets. Ik ben gelijk gaan zitten op de kruk in de keuken en vertelde mijn moeder dat ik me niet lekker voelde. En toen zakte ik weg…

Dan wordt je ineens wakker op de grond. Heb je even geen idee meer wat je daarvoor ook al weer gedaan had en besef je je ineens dat je hoofdpijn hebt en een hele zere schouder. Op zich niet zo gek als je met je hoofd op de grond valt. Maar in de loop van de week nam de hoofdpijn niet weg en hoewel de dokter er niets over had gezegd, begonnen wij toch te denken dat ik een hersenschudding had. Dit bleek uiteindelijk ook zo te zijn. Ik heb die week geen enkele toets meer gemaakt. Mijn dagelijkse bezigheden waren: langzaam opstaan, naar beneden, op de bank neerploffen, een beetje op de bank liggen, iets eten, zolang op de bank liggen tot je in slaap valt, weer wakker worden, met ogen dicht op de bank liggen, iets eten, weer in slaap vallen, enz., weer naar boven, in bed liggen, héél lang wakker liggen (omdat ik al de hele dag geslapen had), slapen, volgende dag.

Twee weken nadat ik mijn hersenschudding had opgelopen was ik jarig. Omdat we nog dachten dat ik een lichte hersenschudding had en het niet zo heel lang zou gaan duren. Het feestje was heel erg leuk, maar de dag erna (mijn echte verjaardag) was verschrikkelijk. Ik voelde me helemaal niet lekker en was super ‘sad’. Alles werd me op dat moment een beetje te veel en dat kon ik niet aan. Gelukkig is dat gevoel na een paar dagen over gegaan.

In mijn vakkenpakket zitten de vakken beeldende vorming en als extra vak muziek. En in het eindexamenjaar houden ze bij ons op school een expositie voor beeldende vorming en eindexamenconcert voor muziek als laatste schoolexamencijfer. Dus op donderdag 15 maart was als eerste de expositie voor beeldende vorming. Waar ik werk moest gaan tentoonstellen waar ik niet tevreden over was. Door mijn hersenschudding was mijn planning helemaal door de war geschopt en moest ik in twee weken mijn proces en eindwerk maken. Misschien kunnen mensen dat, maar mij lukt dat niet. Naast de planning die in de war was geschopt, moest ik ook nog een aantal schoolexamens inhalen. Mijn agenda stroomde over en eigenlijk moest ik me rustig houden. Maar dat is ongeveer wel de expositie. Een energie slopende avond, voor iets waar ik niet trots op was. Gelukkig was het concert een stuk leuker. Ook een hele energie slopende avond, maar ik heb zo genoten.

En… In maart, de 28e, bestond mijn blog alweer vier jaar. Omdat alles de afgelopen maanden een beetje gek gelopen is, ben ik het een beetje vergeten. Maar toen ik deze blogpost ging schrijven dacht ik er weer aan. Op naar vijf jaar bloggen.

Dus. Dat waren mijn afgelopen maanden. Ongeveer. De grote lijn. Applaus voor jou als je tot hier bent gekomen. Op dit moment gaat het gelukkig redelijk goed met mijn hoofd. Ik merk dat ik alleen als ik echt heel intensief moet nadenken en met mijn hoofd bezig ben nog hoofdpijn heb. Dus dat is een goed teken. Zeker met mijn examens in het vooruitzicht. Daar ben ik nu hard voor aan het leren (en ondertussen ook nog een beetje van het zonnetje aan het genieten. Voor nu stop ik met schrijven (ik zit al op de 1082 woorden), maar hopelijk vind ik snel de tijd om weer een blogje te schrijven. Aan de inspiratie zal het niet liggen.

A lot of love,

Joanne

Advertenties

4 gedachtes over “29 oktober 2017 – 6 mei 2018

  1. Ja, het is zeker vervelend. Volgens mij is de exacte datum 20 januari, als je dat bedoelt. Ik heb het ‘opgelopen’ doordat ik met mijn hoofd een te harde klap op de grond heb gemaakt toen ik flauwviel. Ik hoop je vraag zo voldoende te hebben beantwoord. Liefs!

    Liked by 1 persoon

  2. Ha lieve Joanne

    Heel even gekeken of je zo vlak voor je examen weer een blogje had gepost. Dit om je sterkte te wensen aankomende week. Volgens mij ben je in de eerste week behoorlijk druk, als ik het rooster goed gelezen heb.
    Veel succes gewenst en ik hoop dat je hoofdpijn zoveel mogelijk weg blijft.

    Liefs van mij

    Like

Laat hier een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s